Integracje
Integracje łączą Speedwave z usługami takimi jak Slack, GitLab czy Jira, a także z twoimi lokalnymi plikami. Dzięki temu Speedwave potrafi czytać dane i działać w narzędziach, których twój zespół używa na co dzień. Każda integracja to osobny, izolowany worker, do którego udostępniamy wyłącznie dane uwierzytelniające jego własnej usługi. Włączenie Slacka nie daje więc kontenerowi tego workera żadnego dostępu do twoich tokenów GitLaba ani Jiry. To, jak te dane są przechowywane i podłączane do kontenerów, opisujemy w rozdziale Jak obsługiwane są dane uwierzytelniające.
Niezależnie od tego, ile integracji włączysz, Claude wciąż widzi tylko jeden serwer MCP, czyli Tool Gateway. Kryją się za nim dokładnie dwa narzędzia: search_tools odnajduje właściwe narzędzie spośród wszystkich włączonych integracji, a execute_code uruchamia je na odpowiednim workerze. Sam Tool Gateway nie przechowuje żadnych danych uwierzytelniających, a jedynie kieruje wywołania tam, gdzie trzeba.
Część integracji nie wymaga żadnych danych uwierzytelniających. Office, automatyzacja przeglądarki i Context7 działają bez konfiguracji, przy czym Context7 przyjmuje dodatkowo opcjonalny klucz API, który podnosi limity zapytań. W przypadku pozostałych usług zajrzyj do rozdziału Podłącz integrację. Dowiesz się z niego, jak włączyć integrację dla projektu i sprawdzić, że działa.
Gdy włączasz integrację po raz pierwszy, Speedwave buduje jej obraz workera. W przypadku cięższych obrazów pierwsza budowa trwa dłużej: automatyzacja przeglądarki pobiera Chromium, a Office pobiera LibreOffice wraz ze środowiskiem Pythona. Każde kolejne włączenie korzysta z zapisanego w pamięci podręcznej obrazu i przebiega niemal natychmiast. Jeśli budowa się nie powiedzie, integracja wraca do stanu wyłączonego.
Office to integracja w wersji beta i pozostaje ukryta, dopóki nie włączysz opcji Beta features w menu Speedwave w zasobniku systemowym (opisujemy to w rozdziale Funkcje beta). Slack, GitHub i Atlassian nie podlegają temu przełącznikowi i są widoczne od razu.