Przejdź do głównej zawartości

Domyślny workflow programistyczny

Speedwave dostarcza wtyczkę superpowers domyślnie włączoną, więc większość sesji, w których coś budujesz albo zmieniasz, przechodzi przez etapowy workflow zamiast od razu wskoczyć w kod. Ta strona pokazuje, co widzisz na każdym etapie i co Speedwave prosi cię zatwierdzić. Pełny spis tego, co trafia do każdego kontenera, znajdziesz w wbudowanych skillach i wtyczkach.

Kiedy poprosisz Speedwave o zbudowanie albo zmianę czegoś, zaczyna od pytań, a nie od pisania kodu. Spodziewaj się krótkiej wymiany zdań, która doprecyzuje, czego właściwie chcesz, a potem projektu rozwiązania podzielonego na fragmenty, z których każdy Speedwave przedstawia do zatwierdzenia, zanim przejdzie do kolejnego. Ty decydujesz o zakresie: jeśli jakieś pytanie cię nie interesuje, powiedz to, a Speedwave pójdzie dalej.

Gdy zatwierdzisz projekt, Speedwave zakłada odizolowaną gałąź albo worktree, w którym będzie pracować, i sprawdza, czy istniejące testy tam przechodzą, zanim wprowadzi jakąkolwiek zmianę. Dzięki temu praca zostaje oddzielona od tego, co jest na twojej głównej gałęzi, a Speedwave ma sprawdzony punkt odniesienia, z którym porówna kolejne kroki.

Speedwave rozbija zatwierdzony projekt na małe, konkretne zadania, każde na kilka minut pracy, z dokładnymi plikami, których dotyczy, i sposobem sprawdzenia, że się udało. Ten plan widzisz jeszcze przed rozpoczęciem implementacji, więc możesz złapać zły kierunek, zanim korekta zrobi się kosztowna.

Każde zadanie z planu realizuje osobny, świeży subagent, który zna tylko to jedno zadanie, a nie całą dotychczasową rozmowę. Zanim Speedwave uzna kawałek pracy za skończony, przechodzi on dwuetapową recenzję: najpierw czy odpowiada temu, co zakładał plan, a potem czy sam kod jest dobry. Widzisz to jako strumień małych, recenzowanych kroków, a nie jedną dużą, nieprzejrzystą zmianę.

Dla każdego fragmentu implementacji Speedwave najpierw pisze test, który nie przechodzi, potem dokładnie tyle kodu, ile trzeba, żeby przeszedł, a na końcu porządkuje wynik. Zobaczysz najpierw niedziałający test, a dopiero potem kod, który go spełnia, w takiej kolejności dla każdego fragmentu planu.

Przed zamknięciem pracy Speedwave ponownie czyta gotowy efekt w zestawieniu z pierwotnym planem i zaznacza wszystko, co się nie zgadza, sortując znaleziska według wagi. To sprawdzenie względem planu, który już zatwierdziłeś, a nie druga dyskusja o projekcie.

To sprawdzenie względem planu jest pierwszym poziomem przeglądu, nie jedynym. Do codziennego przeglądu diffa albo przeglądu pull lub merge requesta na GitHubie czy GitLabie służy wbudowana w Claude Code komenda /code-review, czyli przebieg opisany w przeglądzie kodu wspieranym przez AI. Kiedy chcesz najsilniejszego przejścia, jakie oferuje Speedwave, wywołaj /speedwave-code-review: uruchamia równolegle czternastu wyspecjalizowanych recenzentów (bezpieczeństwo, wydajność, duplikacja, pokrycie testami i inne) nad dowolnym zestawem zmian i łączy wyłącznie zweryfikowane wnioski. Pełną listę recenzentów znajdziesz wśród skilli do przeglądu kodu.

Na koniec Speedwave jeszcze raz weryfikuje pracę, a potem pyta cię, jak ją zamknąć: scalić, otworzyć pull albo merge request, czy posprzątać i zatrzymać się. Nic nie trafia na współdzieloną gałąź bez twojego wyboru.

Dwa zachowania działają poza etapowym przebiegiem opisanym wyżej, ilekroć są potrzebne. Gdy Speedwave natrafi na błąd albo test, który nie przechodzi, szuka przyczyny źródłowej w uporządkowanych fazach, zamiast zgadywać poprawkę. A zanim Speedwave powie ci, że coś jest gotowe, naprawione albo przechodzi, najpierw uruchamia weryfikację tego stwierdzenia, zamiast twierdzić to z samej pewności siebie.

Jak to się ma do planowania i historyjek użytkownika

Dział zatytułowany „Jak to się ma do planowania i historyjek użytkownika”

Ten workflow dotyczy tego, jak Speedwave buduje wewnątrz sesji, rozbijając jeden kawałek pracy na recenzowane, prowadzone testami kroki. Planowanie i historyjki użytkownika dotyczy tego, gdzie wymagania żyją, zanim to się zacznie: w Jirze, Confluence albo Redmine, prowadzone przez te integracje. Oba podejścia spotykają się tam, gdzie krok planu odwołuje się do zadania w jednym z tych systemów albo je aktualizuje; jedno nie zastępuje drugiego.

Wyłącz cały ten przebieg dla kontenera projektu komendą /plugin disable superpowers. Ten wybór przetrwa restarty; Speedwave nie doinstaluje go ponownie za ciebie. W trakcie sesji możesz też po prostu powiedzieć Speedwave, żeby pominął ceremonię przy czymś trywialnym. Jednolinijkowa poprawka nie potrzebuje burzy mózgów i planu, a Speedwave odpowiednio zmniejszy skalę.