# Jak działa Speedwave

[Czym jest Speedwave](/pl/docs/) pokazuje całość z zewnątrz: jedna instalowalna aplikacja, dwa interfejsy i dostawca modelu wybierany osobno dla każdego projektu. Ta strona schodzi piętro niżej: do tego, co naprawdę się uruchamia, gdy otwierasz projekt, i do tego, jak poszczególne części pozostają od siebie oddzielone.

Resztę spinają trzy myśli. Projekt to jednostka, do której wszystko jest przypisane. Workery jako jedyne dotykają twoich usług. A między Claude a tymi workerami stoi bramka.

## Projekty rozdzielają pracę

Wszystko w Speedwave jest zorganizowane wokół projektu, czyli zarejestrowanego środowiska pracy z nazwą i katalogiem na hoście. Każdy projekt dostaje własną sieć kontenerów, katalog tokenów i katalog domowy Claude, dzięki czemu praca w jednym projekcie nie miesza się z pracą w drugim. Gdyby worker jednego projektu został przejęty, nie sięgnąłby ani do sieci, ani do danych uwierzytelniających drugiego. Zajrzyj do [Izolacji](/pl/docs/security/isolation/), żeby zobaczyć, jak te granice sprawdzają się w praktyce.

## [Workery sięgają na zewnątrz, Claude nie](/pl/docs/under-the-hood/workers/)

Claude działa w kontenerze, który nie przechowuje żadnych tokenów ani danych uwierzytelniających, i nie ma bezpośredniego dostępu do żadnej usługi. Gdy projekt podłącza usługę taką jak GitLab czy Slack, ta usługa dostaje własny kontener workera, do którego montowane są tylko jej dane uwierzytelniające, i to w trybie tylko do odczytu. Model, który pisze i rozumuje, nigdy nie widzi prawdziwych danych uwierzytelniających, a kłopot w jednym workerze nie przeniesie się na dostęp do innej usługi.

Cały ten ruch integracyjny przechodzi przez [Tool Gateway](/pl/docs/under-the-hood/tool-gateway/). Bez względu na to, ile integracji włączy projekt, Claude widzi dokładnie dwa narzędzia, `search_tools` i `execute_code`, więc jego okno kontekstu nie zapełnia się definicjami narzędzi w miarę podłączania kolejnych usług. To w Tool Gateway zapisywane są wywołania, a [wyniki przechodzą tokenizację](/pl/docs/security/tokenization/), zanim Claude je odczyta.

## Co dostajesz w komplecie

Każdy projekt uruchamia Claude w kontenerze, który już niesie ze sobą zestaw zasobów Claude Code: umiejętności, domyślny styl wyjścia, pasek stanu i ustawienia bazowe, a do tego pięć oficjalnych wtyczek Anthropic instalowanych przy starcie kontenera, obok każdej [podpisanej wtyczki Speednet](/pl/docs/plugins/), którą włączysz w projekcie. Niczego z tego nie instalujesz ani nie konfigurujesz, a wszystko to działa obok katalogu `.claude/`, który twój zespół może dodać do repozytorium, przy czym pliki zespołu mają pierwszeństwo. Pełną listę znajdziesz na stronie [Wbudowane skille i wtyczki](/pl/docs/features/built-in-skills-and-plugins/).

Sam Claude Code jest przypięty do ustalonej wersji i uruchamiany z ustalonym zestawem flag CLI, dzięki czemu sesja zachowuje się tak samo na każdej maszynie:

| Co | Wartość |
|---|---|
| Wersja | `2.1.206`, nigdy `latest` |
| Plik binarny | `/usr/local/bin/claude` |
| Flagi CLI | `--dangerously-skip-permissions`, `--mcp-config`, `--strict-mcp-config` (ignoruje `.mcp.json` ze środowiska pracy), `--thinking-display summarized`, `--ide` |
| Środowisko bazowe | telemetria i automatyczne aktualizacje wyłączone, tryb sandbox włączony, brak migotania terminala, obsługa schowka przez shim, 30-minutowy limit bezczynności narzędzi MCP |

Speedwave nigdy sam nie ustawia `ANTHROPIC_MODEL`; robi to wyłącznie twój własny `claude.env`. Zajrzyj do [Autentyczności pliku binarnego](/pl/docs/security/binary-authenticity/), żeby zobaczyć, jak weryfikowana jest przypięta wersja.
**Dlaczego dołączone środowisko uruchomieniowe ma znaczenie:** Ponieważ środowisko kontenerowe jest częścią aplikacji, członek zespołu dostaje gotową, izolowaną konfigurację po zainstalowaniu jednej rzeczy, zamiast ręcznie składać środowisko uruchomieniowe, CLI i zestaw zasobów Claude Code.