# Dane i prywatność

Większość tego, czego dotyka Speedwave, nigdy nie opuszcza twojego komputera. Kod projektu zostaje na miejscu: Speedwave podłącza katalog projektu do kontenera, w którym działa Claude, i nie wgrywa nigdzie twojego repozytorium. Do modelu trafia tylko to, czym sam podzielisz się w czacie, lub pliki, które czyta Claude.

Tokeny usług dla integracji takich jak Slack czy GitHub również zostają lokalnie. Przechowuje je twój katalog domowy z prawem odczytu wyłącznie dla właściciela, a Speedwave podłącza je w trybie tylko do odczytu do workera jednej konkretnej usługi i nigdzie poza nim. Twoje logowanie do Anthropic wygląda tak samo: `speedwave login` (albo przycisk „Open terminal and log in” w aplikacji Desktop) uruchamia `claude auth login --claudeai` bezpośrednio w kontenerze. Speedwave nigdy nie odczytuje ani nie powiela tych danych uwierzytelniających.
**Brak szyfrowania danych w spoczynku:** Speedwave chroni dane na dysku uprawnieniami i własnością plików, a nie szyfrowaniem. Każdy, kto już potrafi odczytać pliki twojego konta użytkownika, odczyta i te dane.

## Co widzi dostawca modelu

Gdy skonfigurowanym dostawcą jest Anthropic, do modelu trafiają wprost dwie rzeczy: tekst, który wpisujesz w czacie, oraz pliki projektu, które Claude czyta w trakcie pracy. Między Claude Code a dostawcą stoi niewielki pośrednik, osobny dla każdego projektu, który przekazuje żądanie dalej i nie dokłada nic od siebie.

Model nigdy nie widzi twoich tokenów usług: kontener, w którym działa Claude, nie trzyma żadnych zewnętrznych danych uwierzytelniających, a token zostaje podłączony tylko do workera odpowiedniej usługi. Z danymi, które zwracają integracje, jest inaczej. Zanim zobaczy je Claude, Speedwave przepuszcza je przez tokenizer i podmienia wrażliwe wartości, takie jak adresy e-mail, numery kart czy klucze API, na wypełniacze. Ten mechanizm ma swoje granice i pomija tekst czatu oraz pliki projektu. Zajrzyj do sekcji [Tokenizacja](/pl/docs/security/tokenization/), by sprawdzić, co wykrywa, a gdzie się zatrzymuje.

## Wybór dostawcy

Każdy projekt korzysta z jednego dostawcy modelu: Anthropic, serwera modelu, który stawiasz u siebie, albo OpenRouter. Wybierasz go osobno dla każdego projektu, więc jeden projekt może działać na subskrypcji Anthropic, a inny w tym samym czasie rozmawiać z lokalnym serwerem. Ruch do Anthropic i OpenRouter biegnie po HTTPS; z lokalnym serwerem łączysz się zwykle po zwykłym `http://` na interfejsie loopback, a Speedwave zapisuje wtedy w logu ostrzeżenie o transmisji bez szyfrowania. Zajrzyj do sekcji [Dostawcy LLM](/pl/docs/features/llm-providers/), by dowiedzieć się, jak skonfigurować dostawców i jak między nimi przełączać.

## Inne wywołania firm trzecich

Poza integracjami, które sam włączysz, w grę wchodzą jeszcze dwa wywołania. [Wyszukiwania w Context7 wysyłają twoje zapytanie i nazwę biblioteki do jego API](/pl/docs/integrations/context7/); Context7 może zachować to zapytanie na potrzeby benchmarkingu i rerankingu, w tym z użyciem zewnętrznych LLM-ów, i nie zapewnia umowy powierzenia przetwarzania danych (DPA) ani umowy SLA, więc jeśli zależy ci na zgodności, wygeneruj darmowy klucz API. [Transkrypcja spotkań uruchamia opcjonalne pobranie modelu mowy](/pl/docs/features/meeting-transcription/): suma SHA-256 zostaje zweryfikowana, pobranie odbywa się z Hugging Face lub GitHub, całość jest sprawdzana pod kątem SSRF.

Transkrypcje spotkań nie mają automatycznego okresu przechowywania. Zostają na twoim komputerze, dopóki sam ich nie usuniesz, a że transkrypcja odbywa się lokalnie, żadne nagranie nie opuszcza komputera na potrzeby jej wykonania.