# Automatyzacja przeglądarki ## Co robi Dzięki automatyzacji przeglądarki Speedwave może obsługiwać prawdziwą przeglądarkę: otwierać stronę, klikać, wpisywać tekst, wypełniać formularze, robić zrzuty ekranu, czytać wyrenderowany DOM i sprawdzać, czy dany element lub tekst jest widoczny. Skorzystaj z niej, kiedy zwykłe pobranie strony to za mało: przy aplikacji renderowanej w JavaScripcie, aplikacji jednostronicowej albo stronie, której załadowanie zajmuje chwilę. W sekcji [Automatyczne testowanie przeglądarki](/pl/docs/features/browser-testing/) zobaczysz, jak to wygląda w trakcie sesji. Rozszerza też to, co potrafi sprawdzić audyt strony. Spośród reguł audytu 115 opiera się na zwykłym pobraniu strony i obywa się bez przeglądarki, natomiast pozostałych 13 wymaga działającej przeglądarki i zostaje pominiętych, kiedy automatyzacja przeglądarki jest wyłączona. ## Z czego się składa Speedwave udostępnia tę funkcję za pośrednictwem oficjalnego serwera Microsoftu `@playwright/mcp`, który uruchamia przeglądarkę Chromium w trybie headless wewnątrz zabezpieczonego kontenera workera. Nie ma tu żadnych poświadczeń ani pliku z tokenem: worker działa jako usługa compose `mcp-playwright`, w kontenerze o nazwie `speedwave__mcp_playwright`. Przeglądarka to usługa współdzielona, a nie osobna dla każdej wtyczki, dzięki czemu Chromium nie uruchamia się po kilka razy, gdy potrzebuje go więcej niż jedna wtyczka. Speedwave korzysta z niej przez te same narzędzia MCP niezależnie od tego, czy poprosisz o to wprost, czy wywoła ją za ciebie któraś z wtyczek. ## Jak to działa Skoro nie ma poświadczeń do przechowywania, nie ma też czego konfigurować. Wystarczy włączyć automatyzację przeglądarki w danym projekcie i już można z niej korzystać. Speedwave uruchamia serwer `@playwright/mcp` z domyślnym zestawem narzędzi, bez dodatkowych flag, dając w sumie 21 narzędzi: | Narzędzie | Co robi | | --- | --- | | `browser_navigate` | Wczytuje adres URL na stronie. | | `browser_navigate_back` | Cofa się o jeden krok w historii strony. | | `browser_tabs` | Wyświetla listę, otwiera, zamyka lub przełącza karty przeglądarki. | | `browser_snapshot` | Wykonuje zrzut dostępności (accessibility snapshot) bieżącej strony. Tylko odczyt. | | `browser_take_screenshot` | Robi zrzut ekranu widocznego obszaru lub całej strony. Tylko odczyt. | | `browser_console_messages` | Odczytuje log konsoli przeglądarki. Tylko odczyt. | | `browser_network_requests` | Pokazuje listę żądań sieciowych wysłanych od chwili wczytania strony. Tylko odczyt. | | `browser_evaluate` | Wykonuje wyrażenie JavaScript na stronie lub elemencie. | | `browser_run_code` | Wykonuje krótki fragment kodu Playwright na stronie. | | `browser_click` | Klika element. | | `browser_hover` | Najeżdża kursorem na element. | | `browser_drag` | Przeciąga jeden element i upuszcza go na drugim. | | `browser_type` | Wpisuje tekst w edytowalne pole. | | `browser_press_key` | Wciska pojedynczy klawisz lub skrót klawiszowy. | | `browser_select_option` | Wybiera opcję z listy rozwijanej. | | `browser_fill_form` | Wypełnia kilka pól formularza za jednym wywołaniem. | | `browser_file_upload` | Dołącza jeden lub więcej plików do pola wyboru pliku. | | `browser_handle_dialog` | Zatwierdza lub odrzuca okno dialogowe przeglądarki, na przykład alert albo prośbę o potwierdzenie. | | `browser_wait_for` | Czeka, aż tekst się pojawi, zniknie albo upłynie zadany czas. | | `browser_resize` | Zmienia rozmiar okna przeglądarki. | | `browser_close` | Zamyka bieżącą stronę. | Żadne z tych narzędzi nie działa destrukcyjnie w takim sensie, jak wywołanie usuwające dane z prawdziwej bazy: stan przeglądarki i tak przepada przy każdym restarcie kontenera. Zrzuty ekranu i zawartość stron wracają jako osadzone dane base64 w odpowiedzi narzędzia. Automatyzacja przeglądarki nie zapisuje w twoim projekcie żadnych plików. Przeglądarka działa w kontenerze, więc `localhost` w jej środku oznacza sam kontener, a nie twój komputer. Żeby połączyć się z serwerem deweloperskim uruchomionym na twoim komputerze, wpisz `host.docker.internal` zamiast `localhost`, na przykład `http://host.docker.internal:4200` dla aplikacji na porcie 4200. Speedwave odwzorowuje ten alias na adres bramy twojego hosta, dzięki czemu może wczytać i przetestować stronę, którą uruchamiasz u siebie lokalnie. Przy każdym restarcie kontenera tymczasowa pamięć przeglądarki zostaje wyczyszczona, więc za każdym razem dostajesz czysty profil. Ciasteczka ani inne dane nie przechodzą z jednego uruchomienia do następnego, dlatego logowanie z jednej sesji nie jest dostępne w kolejnej. **Caution:** Skoro Speedwave może połączyć się z twoim komputerem przez `host.docker.internal`, dotrze też do każdej usługi, którą uruchamiasz na `127.0.0.1` bez własnego uwierzytelniania: do Postgresa bez hasła, Redisa bez `requirepass` czy serwera deweloperskiego na loopbacku. Automatyzacja przeglądarki połączy się z nimi tak samo, jak łączy się z twoim serwerem deweloperskim. ## Skonfiguruj 1. Włącz [**Beta features**](/pl/docs/guides/beta-features/) w menu Speedwave na pasku zadań, bo automatyzacja przeglądarki to integracja w wersji beta. 2. Włącz ją w swoim projekcie. Nie ma tu nic do uwierzytelnienia. 3. Poczekaj na restart kontenerów. Za pierwszym razem Speedwave buduje obraz workera i pobiera Chromium, więc czekasz nieco dłużej; przy kolejnych przełączeniach korzysta z obrazu z pamięci podręcznej i dzieje się to niemal natychmiast. Zajrzyj do [Podłącz integrację](/pl/docs/guides/connect-an-integration/), żeby poznać wzorzec, według którego działa każda integracja. ## Granice bezpieczeństwa Worker jest zabezpieczony dokładnie tak jak każdy inny kontener: wszystkie uprawnienia Linuksa (capabilities) odebrane, brak możliwości eskalacji uprawnień, główny system plików tylko do odczytu, a pamięć tymczasowa oznaczona flagami `noexec,nosuid`. Chromium pracuje z wyłączoną własną piaskownicą procesu i wymienia tę warstwę ochrony na izolację kontenera: jej zadanie przejmują otaczająca maszyna wirtualna oraz warstwa odbierająca uprawnienia. W sekcji [Model izolacji](/pl/docs/security/isolation/) zobaczysz, jak to warstwowanie sprawdza się we wszystkich kontenerach projektu. Przeglądarka ma dostęp do sieci i wczytuje każdy publiczny adres URL, jaki poda jej wywołanie. Sięga też do twojego komputera, ale wyłącznie przez loopback: za pośrednictwem `host.docker.internal` w zasięgu jest wszystko, co nasłuchuje na `127.0.0.1`. Miej to na uwadze, jeśli uruchamiasz tam nieuwierzytelnione usługi.